Feeds:
Articles
Comentaris

Archive for Novembre 2009

La plaça de la Republica

Davant la Pòsta de Pàmias, i a la plaça principala de Pàmias. Es aqui que se fa lo mercat, cada dissabte. Es una plaça bèla, amb platanas. Al torn i a de botigas, d’ostals ancians. A una extremitat, i avia una font qu’imita de pics de montanha : ara, raja pas pus e l’an cobèrta de plantas.

Sus la fotografias, vesètz qu’an plan copat las brancas de las platanas e an començat de botar las garlandas electricas de Nadal. Lèu, i aurà un mercat de Nadal : s’i vend de causas per Nadal, de joguets, de decoracions. Nosautres preparam de cartas de Nadal per vendre e per ganhar un pauc de moneda.

Escrit per Aimeric.

Advertisements

Read Full Post »

L’ostal de la comuna de Pàmias es installat dins un bastiment ancian : es l’avescat* construsit al sègle XVII per Monsenhor François-Etienne de Caulet. Es aprèp la Revolucion francesa qu’i foguèt installat la primièra municipalitat, mas serà tornamai l’avescat en 1823. Cambièt encara de proprietaris (la vila, puèi la « Banque de France ») . Finalament, la vila de Pàmias lo crompèt tornar en 1975  e sos servicis administratius i son dempuèi 1981.

Es pas luènh de nòstra escòla.

* Un « bisbat » en catalan.

Read Full Post »

Tor de la moneda

A costat del Collègi Rambaud, i a una tor anciana : es dita Tor de la moneda, per çò que lo comte de Foish Joan Ièr i aviá creat un talhièr monetari en 1419. Las pèças fabricadas a Pàmias èran subretot de pèças de coire apeladas « Guilhèm ». En 1422, Carles VII ordonèt l’arrèst del talhièr. Al sègle XVI tornamai i aguèt un talhièr monetari aquí, fins en 1596. Ara, demòra pas que la tor coma remembre e lo demai del bastiment foguèt destrusit.

Read Full Post »

Castelar

Es una mena de puèg (pichona sèrra o còla) just a costat de la catedrala e de l’ostal de la comuna. Ara, es un lòc de passejadas, de fèsta : i a de camins entre los arbres per i pujar, e a la cima, un espaci bèl per jogar o se pausar. I anam de còps, passam per un camin fait de còdols que se ditz « crabotin » o camin de las crabas. D’amont, vesèm fòrça plan la vila tota, los campanals e l’usina metallurgica, e de l’autre costat, las montanhas.

Aqueste endreit se ditz le castellar per çò qu’autres còps, a l’edat mejana, i èra le castèl.

Read Full Post »

La catedrala es pròcha de nòstra escòla : per i anar, pujam per la carrièra « dels bons esfòrces ». Son nom es : Catedrala Sant Antonin. Abans, èra una glèisa, la del barri del Mercat : Nòstra Dama del Mercadal (la plaça se ditz encara uèi plaça del Mercadal). Venguèt  catedrala tres cents ans a.

Es dins aquesta glèisa que cada novèl comte de Foish veniá far lo jurament de respectar las costumas e privilègis de la ciutat, recebre lo serment de fidelitat dels estatjants. Per Pascas, cada annada, i proclamavan los novèls còssols (los qu’èran al cap de la ciutat).

Lo portal es del sègle XII, lo campanar (estil tolosan) es del sègle XIV. I a tanben una orguena del sègle XVIII.

I a un carilhon o trelhon, e abans Nadal, cada jorn, trelhonan : fan de musica (subretot de nadalets), es fòrça polit.

Read Full Post »

En fàcia de nòstra escòla, i a la Mediatèca e lo Pargue Municipal. A la debuta del sègle XX, èra un ostal particular, otèl « du Chalonge », amb son pargue, puèi venguèt ostal de la comuna en 1903, puèi bibliotèca municipala en 1983.

La mediatèca es plan granda, i anam cada mes : nosautres anam al segond nivèl, qu’es lo pels mainatges. I a la sala dels romans, la dels documentaris, la de las bendas dessenhas (comics), la sala de trabalh : es aquí que son los diccionaris, las revistas que podèm consultar, e tanben los ordinadors per cercar de libres.

Lo pargue es fòrça polit, amb fòrça plantas, arbres vièlhs e flors ; i anam jogar sovent. Los ortalièrs cultivan e entretenon lo pargue sens productes nocius (sens insecticids o pesticids).

Un canalet travèrsa lo pargue e per far lo torn, cal passar sus dos pontets. I a totjorn de tirons dins l’aiga e dins un bacin i a tanben de cignes. Ara, avèm pas pus lo dreit de lor balhar de pan (n’i aviá tròp e l’aiga veniá lorda).

Read Full Post »

Es una glèisa del sègle XII qu’èra en defòra de las muralhas de la ciutat, es per aquò que la sonavan « del camp ». Dempuèi lo sègle XIV, a doas tors de mai qu’èran de tors d’observacion, de gaita e foguèt agrandida. Foguèt destrusida pendent las guèrras de religion en 1577, ne demorava pas que lo campanal. Foguèt construsida tornar al sègle XVII.

Ara, es en plena vila (Pàmias s’es plan espandida dempuèi lo sègle XII !). Quand i anam, sa façada sembla immensa, fòrça nauta. Sembla tanben sovent trista e freda per çò qu’i a pas sovent de solelh qu’esclaira la placeta e lo portal.

A tanben un trelhon, mas mai pichon que lo de la catedrala.

Read Full Post »

Older Posts »